Obce ciało
KRZYSZTOF ZANUSSI
OPIS

Angelo i Kasia poznali się we Włoszech w grupie modlitewnej Focolari, gdzie połączyła ich miłość i wiara w Boga. Ich związek przerywa powrót dziewczyny do Polski i decyzja o wstąpieniu do klasztoru. Angelo przyjeżdża do Warszawy, żeby nakłonić Kasię do zmiany zdania. Czekając na jej decyzję, podejmuje pracę w międzynarodowej korporacji. Firmą zarządza bezwzględna i cyniczna Kris przy pomocy swojej asystentki Miry. W korporacyjnej rzeczywistości, głęboko wierzący Angelo staje się ofiarą drwin i mobbingu. Kris, wykorzystując swoją władzę, bawi się nim i chce zmusić do złamania zasad moralnych, ale jednocześnie jest zafascynowana jego wiarą.

„Obce ciało” to polsko-rosyjsko-włoska koprodukcja w reżyserii Krzysztofa Zanussiego. Twórca „Barw ochronnych” powraca do meritum swojego kina autorskiego, pyta o sprawy najważniejsze i prowokuje do dyskusji. Porusza aktualny temat miejsca Boga w przestrzeni publicznej. Wnikliwie obserwuje podział Polski na katolicką i laicką, stawiając swojego bohatera wobec dwóch skrajnie różnych światopoglądów. Zderza ze sobą dwa systemy wartości utożsamiane przez dwie kobiece bohaterki Kasię i Kris.

EKSPLIKACJA REŻYSERSKA
Film zamierzony jako dramat psychologiczny relacjonuje zderzenie korporacyjnego cynizmu z młodzieńczym idealizmem. Przewrotność pomysłu zasadza się na tym, że stroną prześladowaną jest autentyczny chrześcijanin, a po drugiej stronie stoi rząd kobiet wyzwolonych, które w cynizmie i brutalności postępowania prześcigają mężczyzn. Rezultat starcia jest nierozstrzygnięty - idealizm chwieje się, a cynizm pęka, choć daleko mu do nawrócenia.

Część filmu dzieje się w Rosji, gdzie bohater spotyka oznaki prawosławnego odrodzenia, z drugiej strony dzięki niezrozumieniu otaczającej rzeczywistości pada ofiarą kryminalnych intryg i wewnętrznych rozgrywek w korporacji.

Genealogia kobiety wyzwolonej zahacza o czasy minione. Matka bohaterki
jest emerytowanym stalinowskim sędzią, która swoim nieprzejednaniem kompromituje córkę w korporacji.

Film nie ma w zamierzeniu promować mizoginizmu, przeciwnie o feminizmie można powiedzieć, że jest jak cholesterol: dzieli się na dobry i zły. Dobry broni praw kobiet, zły lansuje wśród kobiet najgorsze męskie przywary, nieprzejednane parcie do kariery po trupach.

REŻYSERIA
KRZYSZTOF ZANUSSI
SCENARIUSZ
KRZYSZTOF ZANUSSI
ZDJĘCIA
PIOTR NIEMYJSKI

MUZYKA

WOJCIECH KILAR

OBSADA

AGNIESZKA GROCHOWSKA
WERONIKA ROSATI
AGATA BUZEK
SŁAWOMIR ORZECHOWSKI
TSHULPAN CHAMATOWA
BARTEK ŻMUDA
EWA KRASNODĘBSKA
MATTIA MOR
VICTORIA ZINI
TAREUSZ BRADECKI
JANUSZ CHABIOR
RICCARDO LEONELLI

ROK PRODUKCJI
2014
Martin Scorsese - MASTERPIECES OF POLISH CINEMA BIP Kultura na Widoku